Zarekomenduj nas na Facebook'u

O istnieniu wielu polskich szkół i szkółek w Holandii wie chyba każdy, a już na pewno ci emigranci, którzy za granicę zdecydowali się wyjechać z dziećmi. Wielu rodziców posyła swoje pociechy do polskiej szkoły z nadzieją, że ta zadba nie tylko o ugruntowanie umiejętności posługiwania się językiem polskim, ale ułatwi ewentualny powrót dziecka do polskiej rzeczywistości, wprowadzi w świat ojczystej literatury i pojęć oraz emocji budujących narodową tożsamość. Polska szkoła to dla dzieci dodatkowy obowiązek, który jednak po latach wydaje owoce. Paradoksalnie kontakt z rówieśnikami w podobnej emigracyjnej sytuacji i możność wyrażania swoich myśli i uczuć w ojczystym języku sprzyja integracji na gruncie holenderskim. Dziecko nie czuje się wyobcowane, wyrwane z poprzedniego oswojonego środowiska, zauważa korzyści płynące z wielokulturowości i szybciej adaptuje w nowym otoczeniu.

Wszystkie polskie szkoły w Holandii kładą nacisk na nauczanie języka polskiego. W Szkolnym Punkcie Konsultacyjnym przy Amabasadzie RP w Hadze lekcje języka polskiego odbywają się wg obowiązujących w Polsce programów nauczania, uczniowie piszą próbne egzaminy szóstoklasisty, gimnazjalisty i próbne matury, które są oceniane wg przyjętych przez Centralną Komisję Egzaminacyjną standardów. Lista lektur obowiązkowych gwarantuje znajomość kanonu polskiej literatury. Konkursy ortograficzne pozwalają sprawdzić swoje umiejętności językowe, a warsztaty tłumaczeń pozwalają na praktyczne wykorzystanie dwujęzyczności i poszukiwanie korelacji pomiędzy dwoma światami. Wszak każdy język to osobny świat pojęć, skojarzeń, metafor...

Nie każdy jednak zdaje sobie sprawę, że język polski obecny jest w programach szkół miedzynarodowych i brytyjskich na terenie Holandii, do których uczęszcza pewien procent dzieci polskich emigrantów. Filozofia nauczania w szkole międzynarodowej czy brytyjskiej uważa pielęgnowanie języka ojczystego za priorytet i zawsze stara się dbać o to, by uczniowie wywodzący się z polskojęzycznego środowiska mieli możność uczęszczania na zajęcia z języka polskiego, jak również zdawania tego języka jako elementu oficjalnego egzaminu kończącego pewien etap edukacji. W szkole międzynarodowej język polski funkcjonuje na poziomie MYP (Middle Years Programme http://en.wikipedia.org/wiki/IB_Middle_Years_Programme) oraz IB (International Baccalaureate Programme http://en.wikipedia.org/wiki/IB_Diploma_Programme), w szkole brytyjskiej w ramach egzaminu GCSE (Generaln Certificate of Secondary Education http://en.wikipedia.org/wiki/General_Certificate_of_Secondary_Education).

JĘZYK POLSKI I MATURA MIĘDZYNARODOWA

Jak wygląda matura międzynarodowa z języka polskiego? Nieco inaczej niż matura w Polsce, choć reformy w polskim systemie edukacji coraz bardziej zbliżają te dwa egzaminy do siebie. Matura IB to zwieńczenie dwuletniego programu nauczania, skonstruowanego w oparciu o listę wybranych przez ucznia lektur (15 na poziomie wyższym, 11 na poziomie standardowym), omawianych dokładnie pod kierunkiem polskiego mentora. Egzamin składa się z pięciu części:

1.      eseju porównawczego na ok. 1500 słów pisanego w domu

2.      ustnego komentarza do wybranego fragmentu literatury, nagrywanego i wysyłanego do moderacji

3.      ustnej prezentacji na temat wybranych lektur

4.      pisania komentarza do nieznanego tekstu

5.      pisania eseju porównawczego w oparciu o wskazane lektury



50% oceny końcowej to punkty uzyskane za trzy wyżej wspomniane elementy (realizowane w czasie dwuletniego programu), drugie 50% to pisane w szkole prace (dwa ostatnie podpunkty). Część „szkolna" odbywa się w maju. Ocenę końcową wystawia komisja zewnętrzna.

Lista lektur zawiera zawsze kilka pozycji z literatury światowej oraz resztę z literatury polskiej, są to jednak książki niekoniecznie znane polskiemu maturzyście np. „Dziennik 1954" Leopolda Tyrmanda czy „Kompleks polski" Konwickiego. Można tam jednak znaleźć również klasykę np. „Konrada Wallendroda" Mickiewicza czy „Inny świat" Grudzińskiego, które figurują na liście lektur w Polsce. Ponieważ w Szkolnym Punkcie Konsultacyjnym co roku maturę IB z języka polskiego zdaje kilka osób, mają one możność odbywania zajęć uzupełniających listę lektur w obowiązujące w systemie  IB pozycje. Matura IB gwarantuje możliwość studiowania na całym świecie, również w Polsce.

Porównując maturę polską i międzynarodową łatwo zauważyć różnice. Maturzysta w Polsce ocenę z języka polskiego zdobywa w dwóch etapach: w czasie ustnej prezentacji (przygotowywanej w domu) i podczas szkolnego egzaminu, w czasie którego musi się wykazać umiejętnością czytania ze zrozumieniem i pisania własnego tekstu. Maturzysta IB ocenę zdobywa w pięciu etapach, z których trzy realizuje w toku nauki, a tylko dwa ostatnie w czasie oficjalnego egzaminu w szkole. Lista lektur w programie IB jest krótsza, ale zarazem wymagana jest bardzo dokładna ich znajomość. Każda część egzaminu bowiem dotyczy tych, a nie innych pozycji. Maturzysta IB nie ma do dyspozycji- co jest ułatwieniem w polskiej maturze- fragmentów lektury, o jakiej ma pisać. Matura międzynarodowa z języka polskiego oceniana jest bardzo surowo.

JĘZYK POLSKI I GCSE

Egzamin GCSE z języka polskiego to sprawdzian umiejętności  czysto językowych. Uczeń nie omawia literatury i nie zajmuje się analizowaniem książek, a jedynie ćwiczy posługiwanie się językiem polskim w zakresie mówienia, słuchania, czytania i pisania. Uczeń wywodzący się z domu, w którym na co dzień mówi się po polsku i uczęszczający do polskiej szkoły nie powinien mieć ze zdaniem tego egzaminu problemu.

Egzamin składa się z czterech części:

1.      mówienia

2.      słuchania

3.      czytania

4.      pisania

Egzamin z mówienia sprawdza umiejętność szybkiego reagowania w życiowej sytuacji. Egzaminator i zdający muszą się spontanicznie i bez przygotowania wcielić w narzucone role i przeprowadzić kilkuzdaniowy dialog np. Między recepcjonistą a klientem czy kasjerem a reklamującym towar nabywcą. W drugiej części egzaminu uczeń wygłasza kilkuminutową prezentację i odpowiada na pytania egzaminatora. Część ustna egzaminu jest w całości nagrywana i oeceniana przez komisję zewnętrzną.

Egzamin z słuchania sprawdza umiejętność rozumienia języka mówionego. Zdający słucha nagranych fragmentów audio i musi odpowiedzieć na pytania w oparciu o usłyszany tekst. Tempo tej części egzaminu jest bardzo wysokie.

Egzamin z czytania to seria krótszych i dłuższych tekstów, pod którymi znajdują się pytania sprawdzające umiejętność rozumienia czytanego tekstu, intencji nadawcy itp.

Egzamin z pisania to arkusz zawierający dwa tematy wypracowań. Pierwsze to na ogół tekst użytkowy (list, fragment pamiętnika), drugi to np. artykuł do gazety dotyczący praw zwierząt czy zdrowego żywienia.

Egzaminy odbywają się na ogół w ciągu dwóch dni, na przełomie kwietnia i maja.



Katarzyna Pokutycka

nauczyciel j. polskiego w Szkolnym Punkcie Konsultacyjnym przy Ambasadzie RP w Hadze


Joomla Template: from JoomlaShack